Reacties

Was de cursus beelddenken nuttig voor uw kind? Ik ben erg benieuwd naar uw mening.

Rens, groep 8

Rens is tot groep 6 een rustige leerling geweest die in de klas nooit opviel. Zelfs in groep 3, een klas van 15 leerlingen, lukte het hem onopvallend te zijn en geen aandacht te vragen. Wel viel het de juffrouw destijds op dat er een enorm verschil in prestaties voor rekenen en taal zat en werden wij gewaarschuwd dat dit hem nog wel eens parten zou kunnen gaan spelen bij de keuze van het juiste niveau voor het voortgezet onderwijs.

In de jaren daarna bleef dat verschil bestaan, maar Rens leek redelijk tevreden te zijn….genoeg vriendjes en eigenlijk nooit commentaar. Van hem niet en vanuit school niet.

Wel kwamen langzamerhand wat tekenen vanuit ouders van mede-klasgenoten en de juf dat Rens geplaagd werd. Rens reageerde daar altijd heel luchtig op, hij leek er niet zo mee te zitten. Wij als ouders probeerden hem iets weerbaarder te maken: “bijt van je af, maar wel op een nette manier.”

Langzaam ging Rens meer voor zichzelf opkomen. Een prater werd het niet, maar hij zocht zijn eigen manier. Niet altijd de juiste: vaak op de verkeerde momenten, niet tactisch maar juist redelijk lomp. Toch waren we blij dat hij voor zichzelf opkwam.

Zijn resultaten met leren bleven zeer verdeeld. Rekenen ging prima, maar taal bleef lastig, mede omdat hij het ook niet leuk vond (wisselwerking).

In groep 7 werd hij vooral in dat rekenen erg gestimuleerd, hij kon er thuis uren mee bezig zijn, maar aan het eind van het schooljaar schrokken wij met name van het resultaat van taal……. Samen met de nog steeds moeizame manier van uiten van Rens reden om toch maar eens contact te zoeken met Willemien.

Na een kennismakingsgesprek dat ik als moeder samen met Rens en Willemien had, had ik er het volste vertrouwen in dat zij samen aan de slag konden gaan. Doel hierbij was het werken aan zijn taal en het leren dat je zoveel meer bereikt als je open bent over wat er in je omgaat. Praten doet je goed, tenslotte heeft Rens toen hij nog heel jong was, de scheiding van zijn ouders te verwerken gekregen. Ook dat gaat een kind niet in zijn koude kleren zitten.

Wij hebben de tijd bij Willemien als iets positiefs ervaren. Zij hebben samen gewerkt aan de taalproblemen en Willemien wist hierbij de juiste snaar te raken. Rens vertelde altijd open over wat er behandeld was, maar ook kreeg ik na ieder bezoek van Willemien een uitgebreid verslag met alle ins en outs van de les. Daarnaast heeft Willemien geprobeerd vooral met tekeningen wat meer over de diepste gevoelens van Rens naar voren te krijgen en daar kwam toch aardig wat frustratie over het onrecht wat hem tijdens de pesterijen was aangedaan naar voren. Helaas is het binnen de klas een heel moeilijk jaar gebleken, niet alleen voor Rens maar ook voor veel andere kinderen. Vooral de lakse houding van de school en de pogingen om zoveel mogelijk door te schuiven naar ouders hebben hiertoe bijgedragen.

Natuurlijk hadden we anders gehoopt, maar zijn regelmatig tot de conclusie gekomen dat het draagbaar was door de uitlaatklep bij Willemien. Rens en ik hebben het contact met haar als steun ervaren.

Blij dat we de basisschooltijd nu kunnen afsluiten en dat we, dankzij de hulp van Willemien, ook met vertrouwen naar de toekomst op de middelbare school kunnen kijken!

Mede namens Rens, bedankt voor je hulp en het luisterend oor!

Nina, groep 5

Nina is een meisje van 8 jaar, ze is vrolijk, open, sociaal en leergierig. Zij gaat vanaf groep 1 elke dag huppelend naar school. In groep 1 en 2 doet zij het prima op school. Zij is slim, organisatorisch goed en neemt de leiding in het oplossen van problemen. Ze maakt makkelijk vriendjes en vriendinnetjes. Ze is ook erg sensitief; gevoelig voor spanning en door haar rijke fantasie snel onzeker/ angstig voor onbekende situaties. Nina is heel sportief, ze lijkt motorische goed ontwikkeld. Maar als je beter kijkt zie je dat de linker en de rechterhand erg slecht samen werken, en ze schrijft/ tekent erg onduidelijk. De fijne motoriek laat te wensen over.

Toen Nina in groep 3 ging leren lezen kreeg zij het zwaar. Na de herfstvakantie kwam ze niet blij thuis, eigenlijk voor het eerst in 2 jaar. Ik vroeg wat er was en ze antwoorde ”ik vond het helemaal niet leuk vandaag, ik gooi alle letters door elkaar’ en ‘hoe kan dat nou mamma, vorig jaar kon ik alles toch heel goed?’. Dit was voor mij het moment om contact op te nemen met school. Ze scoorde een E op de Cito tav lezen, slechter kan niet. Haar juffen hebben het probleem heel serieus opgepakt en contact gezocht met Willemien. Nina had al 2 jaar bij Willemien in groep 1 en 2 heeft gezeten, en zij dacht wel een patroon bij Nina te herkennen.

Op haar aanraden hebben we de “beelddenktest” gedaan; Nina scoorde van de 20 vragen 18 vragen positief. Geen twijfel mogelijk, Nina was een visueel ingestelde leerling.

Vanaf dat moment zijn we Nina gaan helpen met het visueel opslaan van informatie door van letters woordbeelden te maken. Ook zijn we gaan oefenen om de linker en rechter hersenhelft beter te gaan laten samen werken door allerlei motorische spelletjes met ballen en het meskerbord. Nina kreeg langzaamaan weer wat zelfvertrouwen. Ze vond het fijn om te weten dat er een reden was waarom het lezen en dictee bij haar moeilijker ging dan bij andere kinderen en Willemien leerde haar dat haar fantasie en ideeën juist goede eigenschappen waren en ze gaf een verklaring als de resultaten even achter bleven.

Nina zit nu halverwege groep 5, we zijn ruim 2 jaar verder. Alle slechte resultaten zijn weggewerkt, zij functioneert op lezen en schrijven op niveau, en de andere vakken boven gemiddeld. Ze heeft deze week een leestest gehad waaruit blijkt dat zij leest op niveau eind 5. Ze haalt het ene mooie cijfer na het ander. Uiteraard wel met elke dag extra oefenen thuis. Maar dat geeft niet. Wij hebben een gelukkig, zelfverzekerd en blij kind. En Nina, die is er trots op dat ze een beelddenker is!